non ch'hai como ser señorita

nervios a-tracción, co-razonamento...

... a filo-i-lóxica do (meu?) pracer

Xogos ar(am)ados na leira e na feira e na esteira (da lembranza, claro)
Xogos desarmados que ausentan a ausencia.

Poetastro podería ser o poeta do astro,
e diso sei que Hölderlin entendía.
...para min es luz amiga que sobe e que baixa
para min es luz antiga que se olvida (...ou non, claro)
...
é cousa do gusto? ou do disgusto?
é algo xusto? ou é inxusto?

é o que hai
e o que non hai
...
Este xogo de contrarios en contrarios encontrados que tanto xogo dá.

Sacar do chinero as palabras todas,
que chispeen, que alampeen... que rebulen!!!
e que o poema se fago-cite / se faga cita a si mesmo.

Amén así sea

Amen-icemos o poema!!













vide vendimar a vide!! ^^ (guiño a Marcos)
(non vendimar a vida)

se teño as ondas do millo...


diría M. Códax se vivise en Chantada


-espero au-sentada a que pase o vrau-

.
.
.
.
.
.
.
(misión [imposible) is nothing!]

part-(h)imen
ou non
part-(h)imen?

...


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

(o resto estraghouse, fragmentarios somos!)

















[***O partimen, modalidade xenérica específica da lírica medieval, diferénciase da tenzón, outra modalidade x. e. da l. m., en que se nesta se dá un debate entre dous trovadores no que o primeiro propón o tema e defende unha posicón na primeira estrofa e o outro defende a posición contraria na seguinte, no partimen o trobador que inicia o diálogo proponlle ó outro un tema de discusión sobre cuestións amorosas en forma de disxuntiva; o interlocutor elixe e defende unha das opcións e o trobador que propuxo a cuestión defende a contraria parafraseando a X. B.Arias Freixedo na súa Antoloxía da lírica galego-portuguesa]

Os días tráganme. Sen piedade***.

[A ti moléstalche a chuvia que cae. A min gústame demasiado. Como son cousas do tempo,non nos enfadamos.
Nunca nos imos bicar por primeira vez baixo unha tola tormenta de tronos e trompetas... e que lle ibamos facer se somos deste tempo, e non daquel?
Eu analizo os poemas mentres ti miras mariposas e bolboretas, pero é que eu estou na edá e a ti sáenche do estómago.

Que lle imos facer, pero que lle imos facer.


Así pasamos os días, entregados á feliz compracencia da posmodernidade.]




















*** Sen piedade (se vive mejor, que dirías tú -coña de serie limitada-).

Os ejecutivos, vestidos de traxe e todo...
tamén cospen por necesidá,
enriba dunha herba ou onde sea.


eu vinos

tamén vin a unha señora arrugada pija e fea dándolle unha patada a unha moreíña de cascas de pipas e mirando con cara de asco á comedora de pipas.


porque hai xente pra todo a merda tamén chega pra todo o mundo.

E punto.