e entrando na lúa chea
ser é unha decisión
si,
ser é o difícil
sub-ego subrogo e rogo clemencia
só coa mente se pode chegar aspirar a trascender
só demente,
colega
desexostraizón.
estou moi asustada:
http://www.youtube.com/watch?v=hQ_cDSRsLvE&feature=related
(pq yo! te amo con el ímpetu del viénto, yó!)
diósmío
recomendo tamén...
http://www.youtube.com/watch?v=E0K3afbz9co&feature=related
que algún dos poucos que me le me diga se é posible tomar o símbolo dos cartos como unha metáfora de algo menos absurdo
hip-nó-tí-za-me mézclate conmigo
disfrutade, lunátic@s (e que me perdoen os odiadores das arrobas)
encantadora do vicio:
alí te sentas a observar o mundo,
no outo e negro penedo que deixa que o sol se meta no mar.
encantadora do artificio,
usufructuaria do usufructo prohibido.
a mullermalvadamamada cando fantasea, fantaxía de verdá.
é a xélida fecundIDADE da voráxine devoradora de amamementos.
-ghíate por min
e o mundo malbaila ó seu compás(,) destruído, derrotado, miserento.
sentenciosa, perighosa, abre tódolos labios
quebra rutinaria tódalas barreiras
e tan núa obsérvate
tan núa te obsérva que ti non deixas de crela
[e é a atracción, o atraemento, o atractivo,
un atraco a mau armada
e nunca podes facer nada
e nunca podes facer nada.]
ti lambes sedento as ausencias do seu corpo
e os dentes cravan lentos as mentiras ensuciadas que che vende
e a lentura dos seus ollos
(só para que vexas que nada hai de trampa na sucesión da súa mirada)
esvara queda pola tépeda consciencia e nada queda se non a querencia e a tolemia.
asasínaste seuanxiño,
(botas o peito, os ollos, a cara cara as súas unllas violantes)
e...as distancias curtas... coas súas maus largas
fan que gañe o que temedes,
que perdades a consciencia;
que creades (n)o uni-verso! (tamén falo porque si)
dentalladas en(den)talladas, as musas fan de vós un pandeiro.
Asumides estratexias como por vocación
e o único que leva no corpo é o encarnado das unllas,
e o único que levas ós dentes é a súa boca pene(n)trante
e o único que queredes na vida é...
-galegomamante
amamante
amamantesquedispoixa!
eu non sei, pero...
a min daríame vergonza falarlle así a miña abuela.
...en colaboración con dani
a gran depresión
grande presión
depresión.
(e aburrimiénto, a verdá)
nervios a-tracción, co-razonamento...
... a filo-i-lóxica do (meu?) pracer
non pretensión de incomodar a Hölderlin [(tempos en destempo) un clásico]
6 comentarios Publicado por reineta en 8:45Xogos ar(am)ados na leira e na feira e na esteira (da lembranza, claro)
Xogos desarmados que ausentan a ausencia.
Poetastro podería ser o poeta do astro,
e diso sei que Hölderlin entendía.
...para min es luz amiga que sobe e que baixa
para min es luz antiga que se olvida (...ou non, claro)
...
é cousa do gusto? ou do disgusto?
é algo xusto? ou é inxusto?
é o que hai
e o que non hai
...
Este xogo de contrarios en contrarios encontrados que tanto xogo dá.
Sacar do chinero as palabras todas,
que chispeen, que alampeen... que rebulen!!!
e que o poema se fago-cite / se faga cita a si mesmo.
Amén así sea
Amen-icemos o poema!!
vide vendimar a vide!! ^^ (guiño a Marcos)
(non vendimar a vida)
Entradas más recientes Entradas antiguas Inicio