non ch'hai como ser señorita

lab/violenta, pescozo ergueito;
e sempre a mesma teima:

Idio(m)ámame, filólogo durminte esperante,
Sol-i-edifícame con verbo áxil (intertextualízote-áme!)
E cando as patacas casadeiras e viúvas axilicen o verdor,
Suscítame realidade-lingua(xe)

Ti que dormes por los siglos de los siglos,
Epílogos antes dos epílogos
tremían mentiras e carnes e ausentábase este... misterio?
Reducíase todo a nada, a nada!!

Incluso nos silencios mentías, e nós... ignorANTES
Caláches-me filólogo ausente durminte... a min.

Alimentei de benevolencia (si, eu tamén me pregunto por qué) a miña mirada mar-violante e...

Saberás responderme xusto a tempo??

Publicado por reineta en 3:40 | 1 comentarios  

Usurpamante altivo e esquivo, bo!
Non te luxo se te miro (¬¬)
Linguamante, longamente, tras-cen-dente?
Lambe o ambar lombo trombo estrondo louco!
Alí no faro, alí cos dentes, alí candentes...
Seséame co pre-dorso, alí-méntame co ápice...
Veda con lingualibre os meus anacos (ironías?)
E ábreme este peito coas túas garragarrantes.
Róenme os ruídos dos teus ríos,
Dóeme e adoezo da túa ausesencia.
E (kant)imploro as túas augas, as túas inguas
Verdeardentes, violetante auga(túa)ardente
In-moral, na moral ou non moral?
Obstrúense as fronteiras e reventan, re-ventamos!
Lidia(ma)mos o querente co obligante
E sabemos que queremos... o demo.
Nús, bailantes, douramámonos.
Tamén co(s)mo(s)somos. Asísentidos.
Asistimos, consentido(s) ó atardequente

Publicado por reineta en 16:33 | 8 comentarios  

.
.
.
.
.
.
.
(misión [imposible) is nothing!]

Publicado por reineta en 8:30 | 1 comentarios  

part-(h)imen
ou non
part-(h)imen?

...


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

(o resto estraghouse, fragmentarios somos!)

















[***O partimen, modalidade xenérica específica da lírica medieval, diferénciase da tenzón, outra modalidade x. e. da l. m., en que se nesta se dá un debate entre dous trovadores no que o primeiro propón o tema e defende unha posicón na primeira estrofa e o outro defende a posición contraria na seguinte, no partimen o trobador que inicia o diálogo proponlle ó outro un tema de discusión sobre cuestións amorosas en forma de disxuntiva; o interlocutor elixe e defende unha das opcións e o trobador que propuxo a cuestión defende a contraria parafraseando a X. B.Arias Freixedo na súa Antoloxía da lírica galego-portuguesa]

Publicado por reineta en 5:50 | 0 comentarios  

Os días tráganme. Sen piedade***.

[A ti moléstalche a chuvia que cae. A min gústame demasiado. Como son cousas do tempo,non nos enfadamos.
Nunca nos imos bicar por primeira vez baixo unha tola tormenta de tronos e trompetas... e que lle ibamos facer se somos deste tempo, e non daquel?
Eu analizo os poemas mentres ti miras mariposas e bolboretas, pero é que eu estou na edá e a ti sáenche do estómago.

Que lle imos facer, pero que lle imos facer.


Así pasamos os días, entregados á feliz compracencia da posmodernidade.]




















*** Sen piedade (se vive mejor, que dirías tú -coña de serie limitada-).

Publicado por reineta en 15:34 | 1 comentarios  

Os ejecutivos, vestidos de traxe e todo...
tamén cospen por necesidá,
enriba dunha herba ou onde sea.


eu vinos

tamén vin a unha señora arrugada pija e fea dándolle unha patada a unha moreíña de cascas de pipas e mirando con cara de asco á comedora de pipas.


porque hai xente pra todo a merda tamén chega pra todo o mundo.

E punto.

Publicado por reineta en 12:01 | 2 comentarios  

Non preciso (nin quero) dicirche o que me pareces... porque eu sei que se non o sabes, intúelo, e canto máis atormenta a dúbida que a certeza...

Publicado por reineta en 13:45 | 0 comentarios